Gdy wiesz, co powiedzieć, ale nie zawsze potrafisz to powiedzieć
Są sytuacje, w których wszystko jest przygotowane. Dane się zgadzają. Argumenty są logiczne. Decyzja przemyślana. A jednak w chwili, gdy trzeba zabrać głos, pojawia się napięcie, którego nie da się zignorować. Głos brzmi inaczej niż zwykle. Myśli przyspieszają. Wypowiedź staje się bardziej zachowawcza, mniej osadzona, czasem zbyt rozbudowana, czasem zbyt krótka. To doświadczenie nie dotyczy wyłącznie osób początkujących.
Przeciwnie — bardzo często dotyka ludzi kompetentnych, odpowiedzialnych, pełniących role przywódcze. Tych, od których słów realnie coś zależy. Właśnie w takich momentach pojawia się pytanie nie o to, co powiedzieć, ale jak mówić, by nie stracić spokoju, klarowności i wpływu.
Książka, która prowadzi przez realne sytuacje komunikacyjne
"Mówca, któremu się ufa" to książka, która nie zaczyna się od sceny, mikrofonu ani technik wystąpień publicznych. Zaczyna się od momentu wcześniejszego, który dzieje się jeszcze zanim padnie pierwsze słowo. Czytelnik znajdzie tu szczegółowy opis mechanizmów, które uruchamiają się pod presją: w myśleniu, w ciele, w głosie. Bez uproszczeń i bez psychologicznego żargonu. Raczej w formie uważnej obserwacji tego, co wielu ludzi biznesu zna z własnego doświadczenia, ale rzadko potrafi nazwać. Kolejne rozdziały prowadzą przez różne obszary codziennej komunikacji lidera: spotkania zespołowe, prezentacje strategiczne, rozmowy z klientami, wystąpienia formalne i improwizowane, sytuacje trudne i nieprzewidziane. Każdy z tych kontekstów jest potraktowany osobno, z uwzględnieniem jego specyfiki i innej stawki emocjonalnej.
Co dokładnie znajduje się w środku
Czytelnik nie znajdzie tu gotowych „tekstów do powiedzenia”. Zamiast tego dostaje konkretne ramy, które pomagają uporządkować własny przekaz. Książka prowadzi m.in. przez:
- sposoby planowania wypowiedzi tak, aby wzmacniała autorytet, a nie tylko przekazywała informacje
- pracę z napięciem przed wystąpieniem i w jego trakcie
- zależność między myśleniem a brzmieniem głosu
- rolę ciała, gestu i postawy w budowaniu wiarygodności
- świadome korzystanie z pauzy i ciszy
- reagowanie na pytania, sprzeciw i presję czasu
- mówienie improwizowane bez utraty sensu i spokoju
Dużo miejsca poświęcono także analizie po wystąpieniu: jak wyciągać wnioski, nie wpadając w samokrytykę, oraz jak zamieniać każde doświadczenie komunikacyjne w realną przewagę na przyszłość.
Styl, który sprzyja uważnej lekturze
To książka napisana spokojnym, rzeczowym językiem. Bez motywacyjnych haseł. Bez obietnic natychmiastowej zmiany. Czyta się ją jak przewodnik, do którego można wracać przed ważnym spotkaniem albo po nim, by lepiej zrozumieć, co się wydarzyło i dlaczego. Rozdziały są logicznie ułożone i prowadzą czytelnika od świadomości własnych reakcji, przez przygotowanie, aż po obecność i elastyczność w działaniu. Dzięki temu książka nie jest zbiorem luźnych porad, lecz spójną całością.
Dla kogo ta lektura ma sens
To pozycja szczególnie trafna dla osób, które: regularnie zabierają głos w sytuacjach o wysokiej stawce, czują, że komunikacja kosztuje je więcej energii, niż powinna, chcą mówić jaśniej i spokojniej, bez zmiany osobowości, szukają narzędzi, a nie inspiracyjnych sloganów. Nie jest to książka o „ładnym mówieniu”.
Jest o mówieniu w sposób, który buduje zaufanie do przekazu, do decyzji i do osoby, która je komunikuje. Bo w biznesie i przywództwie ostatecznie nie chodzi o to, kto mówi najgłośniej.
Chodzi o to, komu się ufa, gdy sytuacja staje się wymagająca.